دکتر مهرمحمدی در گفتگو با خبرنگار حوزه و دانشگاه "مهر" افزود : مشکل اصلی در رشته علوم تربیتی ناشناخته ماندن جایگاه و کاربرد این رشته در کشور است. در ایران استفاده از این رشته و متخصصان آن تنها به نظام آموزش و پرورش محدود شده است. این در حالی است که در بسیاری از کشورهای پیشرفته دنیا نهادهای مختلف صنعتی و خدماتی از متخصصان این رشته بهره مند می شوند.وی در ادامه افزود : رشته علوم تربیتی در بخش های مختلف صنعت به عنوان یک رشته فعال تخصصی مورد استقاده قرار نمی گیرد ، در صورتی که کاربرد این دانش در بخش های مختلف جامعه می تواند نتایج امور را بهبود بخشد. البته فعالیت های آموزشی محدودی در بخش های مختلف جامعه در این زمینه صورت می گیرد اما این فعالیت ها محدود و غیرتخصصی هستند.عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس خاطرنشان کرد: سیستم نظام آموزشی کشور یک سیستم متمرکز است و تصمیم گیری های آموزشی فقط به افراد خاص محدود می شود. بنابراین بسیاری از کارشناسان آموزشی در سطح کشور در فرایند تصمیم گیری ها نادیده گرفته می شوند. در این زمینه کوشش های زیادی انجام شده است . اما تنها راه حل این مشکل تمرکززدایی از نظام آموزشی کشور است.